پنجشنبه 25 آبان ماه سال 1385

نوشتم که:

ای به پرواز و آسمون لعنت...!

اما امشب برای خود خودت مینویسم که:

نازنینم! لحظه لحظه های در اوج بودنم رو با تک تک خاطره های قشنگت اون بالا بالاها زندگی میکنم و پرواز رو هر لحظه شیفته تر میشم که فقط فاصله من با تو ... !!!

خیلی روزای سختیه... بعضی وقتا که یه چیزی رو آرزو می کنی فقط و فقط به این فکر میکنی که اونو داشته باشیش اما هیچ وقته هیچ وقت فکرت به اینجا قد نمی ده که آخه هنوز وقتش هست یا نه؟؟!!

مواظب آرزوهات باش!

ببین آمادگی اینو داری که تو زندگیت جاشون بدی... نکنه یه وقتی مجبور بشی به خاطر خواسته دلت از رو نادونیش جا رو واسه عزیزترای زندگیت تنگ کنی؟!

خیلی حواست باشه که از خدا چی میخوای...چون بعدش نه راه پس داری نه راه پیش!