تنها واسه خود خودت...

دو تا عید اومد، یکیش گذشت، اما سخت. پارسالم هفت سین چیدم. کنار آینه، پیش قرآن قاب عکست رو گذاشتم و قسم خوردم تو دلم و قول دادم که نکنه یه وقت دیوونه شی و گریه کنی. آره گریه واسه تو خوب نیست، نه واسه تو و نه...برای تو! اما نفهمیدم چرا موقع تحویل سال یهویی بغضم ترکید. اولین سال...جای خالی تو...فقط با عکس قشنگت!!! تنهایی! نبودی و ما موندیم و تو رفتی و ما همچنان...هستیم! اما امسال رو قول نمیدم که گریه نکنم، چون فهمیدم دست خودم نیست، خب دیگه نامردیه جای خالیتو یه قاب عکس پر کنه. اما یه قول،...قول میدم هفت سین امسال رو برات قشنگتر بچینم که وقتی واسه عید دیدنی میای پیشمون بیشترتر خوشت بیاد...این قبوله؟!

دوست دارم...

دوست دارم و تا دنیای من دنیاست همه روز و شب عاشقتم! به همین سادگی و قشنگی که دارم برات مینویسم و میدونم که اولین ویزیتور وبلاگم هم خودتی...پس مهربونم، عیدت مبارک!

۲۹/اسفند/۱۳۸۵

کاملیا